MAMO, NIE PŁACZ

(wiersz dedykowany Bohaterom Majdanu)

Мамо, неплач. Яповернусьвесною.

Ушибкупташинкоювдарюсьтвою.

Прийдунасвітаннівсадокізросою,

А, може, дощемнапорігупаду.

Голубко, неплач. Таксудилося, ненько,

Щословобабунювженебудетвоїм.

Прийдуіпопрошусявсонтвійтихенько

Розкажу, якмаєтьсявдоміновім.

Меніколисковуангелспіває

Iранасмертельнауженеболить.

Тизнаєш, матусю, йтутсумнобуває

Душазатобою, рідненька, щемить.

Мамочко, вибачзачорнухустину

Зате, щовіднинібудешсама.

Тебеялюбив. IлюбивУкраїну

Вона, якіти, булавменеодна.

***

Nie płacz, Mamo, na wiosnę powrócę,

Gdy ptak zaśpiewa przy szybie Twej,

W słońcu wiosennym piosenkę zanucę,

W kroplach deszczowych wypatruj mnie.

Nie płacz, kochana, tak się stać miało,

Nikt nigdy babcią nie nazwie Cię,

Przytulę się we śnie do Ciebie, Mamo,

Już z Domu Ojca odezwę się.

Tu kołysankę mi anioł przygrywa,

Nie boli już rana śmiertelna ma,

Tu Niebo – lecz tutaj też smutno bywa

I dusza z tęsknoty za Tobą łka.

Wiem, że Ci ciężko, jestem Twym synem.

Sama, w żałobie zostałaś Tam.

Kochałem Ciebie i Ukrainę,

Wiedziałem – ją jedną, jak Ciebie, mam.

Autorka: Oksana Maksymyszyn-Korabel

Tłumaczenie: Irena Kulesza